Hoşçakal Sevgilim
Napolyon Bonapart eşi Joséphine de Beauharnais'e yazdığı mektupta şöyle bir cümle kurmuş; “Ruhum üzgün, yüreğim köle, hayal gücüm beni korkutmakta.” Benim ruhum bile özgür değil. Lakin hayal gücüm beni asla korkutmadı çünkü gözü en tepede olan biri korkmaz bunu seni sevmemden anlayabiliriz , anlayabilirdin oysaki.. Geçtiğim yollar pek bir anlamsızlaştı. Baktığım resimler yakılmaya yüz tuttu. Uzun zamandır aklımda olmayışın bana şu dünyada neler kaçırdığımı gösterdi. Seni sevmek bir lütuftu hatta bu dünyada bana verilmiş en güzel duygu sevgi idi kalpsiz birine verilebilecek en güzel hediye. Şunu fark ettim ki gözlerine bakmadığım, seni duymadığım günler benim en acınası günlerimmiş fakat bunu yanındayken kabul etmeyecek kadar hatta göremeyecek kadar kibirliydim. Bu kibir bana şunu gösterdi ki dünya senin yanında görmediğim kadar berbat hâldeydi. Sen varken her şey gözüme güzel gözükmüş meğerse. Bu güzellikten memnundum ama dünyayı değiştirebileceğime inanıyo...