HİÇSİN
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir yerde konuşmanın ya da yazmanın çok anlamsız olduğunu bilsem de içimdekileri başka bir yolla aktaramayacağım kesin. Söylediklerim ya da söylemediklerim arasında sıkışıp kaldığım zaman nereye savrulacağımı kestiremiyorum her insan gibi ... Neyi nerde söylemek gerektiğiyle o kadar çok ilgilendim ki söylemem gerekeni ya ben unuttum ya da zamanı geçti. Zamanı geçen bir şeyi de kimsenin önüne seremezsin de sonra sen serilirsin bir kenara neden söylemedim diye o an kalbini kıracağını düşündün sustun sırası değil dedin sustun şimdi anlamaz o beni dedin sustun sonra noldu o suskunluğun içinde sen sıkışıp kaldın ne için kim için ... Zamanla bir bakıyorsun ki her şey anlamsız anlamını yitirmeye müsait değeri olmayan şeylere değer vermek için her şeyini ortaya dökerken bir sarsıntıyla hiçsin. Noldu şimdi yine hiçte kaldık eninde sonunda kalacağımız yerde peki ben o hiçliğe gelene kadar ne yaptım sustum. Düşünmek için mi yok...