VAROLMAYANLAR

-

 Evet tamamdır sakiniz. Sonuçta çıldırmamak için bu yazıyı yazıyoruz. Eğer başaramayıpta  herhangi bir nebiye* (nankör iğrenç bencil insan) saldırırsam artık yazı yazmayı bırakmışım demektir. Daimi olarak anlaşılabilmek ve kendimi cesur hissedebilmek için yazıyorum. Sonuçta anlaşılmak devirimizde bir süper güç ve kendini anlatabilen bireyler süper kahraman, bizlerde stajyeriz işte. Stajyerlikten terfi etmenin de yolları var tabi ama ben yükselmek yerine görünmezlik ile uğraşıyorum ve işte ilk deneyimim;

 Önce güzel bir betimleme yapalım ve kendimizden başlıyalım şöyle leş gibi kokalım , yırtık beremizi takalım , eski ayakkabımızı giyelim ve sakalımızı kesmeyelim. Amacımız etik kuralların önünde elimizden geldiğince küçülmek. İlk istikametimiz metro olsun sabah 6,7 gibi ceket giymiş güzel kokan sarışın bir kadının karşısına otur, birkaç dakika sonra sokak müzisyenleri metroya binicek keyfini çıkar ve bütün bozuk paranı ver ,teşekkür etmedi diye takma , metrodan  indin ve her sabah gittiğin pastane ve markete  git her sabah aldığın poğaçadan ve mamadan al kokusunu içine çek ki unutmayasın , her sabah ki üslubun ile teşekkür et gülümse ve çık sakın teşekkürüne neden  cevap gelmediğini düşünme çünkü her teşekkür karşılıksızdır yine her sabah olduğu gibi 

Köprü altına gidip uyuyan insanlara iyi uykular de Sinan’ı uyandır görünüşüne olan şaşırması bittikten sonra amacından bahsetme. Süper kahraman olmak için bir bedel ödememiz gerekir. 

Köpeklerinde karnını doyur oyna ve onlara planımı anlatabilirim bozucaklarını sanmam. Bunu birkaç gün tekrarlıyoruz  ve köprüaltına sadece sabahları değil bütün günümüzü geçirmeye başlıyoruz. Silikleşiceksin  artık dakikaların -1den akıcak çünkü artık görünmezsin. Çünkü artık zaman diye bir şeyin olmadığını anlayacaksın kendi yarattığımız algının içine düşmediğin zaman anlayacaksın ve olur da bunlar olursa;

Köprü altında ki insanlar senden karton almaya yada çalmaya başladığında pastane seni almamaya başladığında ve kasiyer sen geldiğinde nefesini tutmaya başladığında -1. Bölümü geçmiş olucaksın,tebrik ederim artık varolmayansın.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

“Her şeyi hatırlıyorum”

-
  Yazdığım kitaba isim versem ne veririm diye aylarca düşündüm baktım her şeyi hatırlıyorum yazarken o zaman dedim ki evet bu “her şeyi hatırlıyorum” mükemmel bir isim. Sonradan bu ismin ne kadar acı verici olduğunu hatırladım. Hani şair demiş ya “hayat hatıradır unutursan ölürsün” diye bence unutmak en güzeli değil mi çünkü her şeyi hatırlamak bir cehennem hele de hatırladığın anıların sahipleri yanında değilse seni o zaman kimse suçlayamaz değil mi hatırladığın için ama unutursan bir gün işte o zaman büyük bir günah işlemiş olursun nasıl unuttu derler nasıl hatırlamaz derler kimse dönüp neden unutmak istediğini sormaz sadece yargılarlar sahi neden unutmak isteriz ki inan ben de bilmiyorum o kadar çok şeyi unuttum ki ama yine de biri çıkıp bir kelime arz ettiğinde delilircesine her şeyi hatırlıyorum benim için unutmak değil de ölmek daha kolay belki o zaman nefes almış olurum.  
Devamı

FARK EDİLMEYENLER!

-
  Konuşmak yerine yazmak daha kolay geliyor. Çünkü insanlar sözlerden çok yazılanları dinler. Bu da kalemin mi gücü? Telefonda not kısmına yazarken hangi güç peki ? Satırlara böyle mi başlamalıydım onu da bilmiyorum.    Aslında şu hayatta neye nasıl başlanır bilmiyorum. Gözlerin yine kıpkırmızı. Onun için ağlamışsın belli. Nasıl bu kadar seviyorsun onu? Seni hiç duymayan , görmeyen.. Çektiğin fotoğrafta zorla gülen , bir kez olsun sarılmayan birini nasıl seversin. Şimdi durup dersin ki karşılıksız sevgi. İyi de sen sevgiyi görmedin ki nerden biliyorsun da seviyorsun? Kimden duydun , kimin satırlarını okudun? Bak bu çok önemli. Turgut Uyar mı Oğuz Atay mı elbet birini okumuşsundur ama asla beni değil...  Karşılıksız sevgi çoğu insan tarafından yanlış anlaşılan ama bir o kadar da köşelerde kalmış kişilerin doğru bildiği bir duygu. Hiç bir şey beklemeden sevmek. Seni bile sevmemesini kabul etmek. Bunu kabul edemeyenler günün bir saatinde seni yol ortasında çekip vuruyor...
Devamı