Mutluluk

 Mutluluğun aniden gelen bir şey olduğunu söylerler halbu ki hep var olan sonradan nasıl gelsin dimi? 

Böyle düşünmek için bir sürü sebep var tabi hayatımızda. Mutluluğu yaşadığımız anlara, seçtiğimiz tercihlere, aldığımız bir eşyaya bu belki de dünyanın en güzel kokan mumu dahi olsa. Mumu küçümsemiyorum tabi ki burada. Bazıları gerçekten mutluluktan da üstün kokuyor. Az kalsın buraya da random atacaktım. 

Başladığımız yere her zaman ki gibi geri dönecek olursak benim inandığım şey insanın içinde hep mutluluğun var olduğu ve bunun bir üzüntüye yada içinde biriken öfkeye de dahil olduğu. Sonuçta tüm duygular birbiriyle bağlantı içinde bütünleşmesini sağlayan bu. Birine çok öfkeliyken de aslında mutluyuz hepimiz. Gün boyunca öfkenin sürdüğü vakit kadar mutluluğun da o kadar sürüyor. Maksat takılı kaldığın yere değil de mutluluğa odaklanmak. Zor gibi görünen onca şeyin içinde bence en kolay yaşanabilecek bir duygu. Doyumsuzluğumuz yüzünden mutlu olmayı bile en tepeye çıkardığımız için suratlarımız asık geziyoruz yıllardır. Halbu ki insan bilmeli ki içinde var olan bu hissi birine veya bir şeye bağlamadan sadece kendini sevse bile yaşayabileceği hissi yok sayıyor. Neden bu hale geldik veya neyi unuttukta dönüp bakmıyoruz yaşamaya. Bana kalırsa bize aile olmayı ve şükretmeyi unutturdular. Unutulmaması gereken en önemli iki şeyi. Bunları günün bir vaktinde belki sabahın beşinde hatırladığında mutlu olmayı öğreneceksin. Çözümü dersen bende var olmayanı sana öğretemem. Herkesin yolu yordamı kendine. O yüzden hepinize mutluluklar dilerim. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

“Her şeyi hatırlıyorum”

Kırmızı İp