His

 Kitabın tam ortasından konuşmuştum seninle o gün ayaklarımız denize sıfır biri kırmızı biri yeşil kamp sandalyelerimizle otururken demiştim ki “Eğer bir gün ilişkimiz biterse şayet hayatım boyunca herkesten ve her şeyden kaçtığım gibi senden kaçmayacağım senin bende bıraktığın üzüntüyü yaşamak istiyorum çünkü sen buna değersin..”

Şimdi ise ne haldeyim bilmiyorum. Garip bir halin içindeyim. Ne üzülebildim ne de sevinebildim bitmesine. İçimde neyin olup bittiğine dair bir fikrim yok. Bir buhranın içindeyim belki de ve bir gün patlayacağım ya da bundan sonra hep susacağım. Ama şunu biliyorum ki uzun bir süre iyi olamayacağıım. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Mutluluk

“Her şeyi hatırlıyorum”

Kırmızı İp